Video Systemen of film systemen

Film wordt vaak gezien als de voorloper van video, maar wordt nog steeds gebruikt. Bijvoorbeeld bij speelfilms.

9,5 mm (Pathe, 1922)
Ook bekend als Pathé Baby. Herkenbaar aan de perforatie in het midden.


16 mm (Kodak, 1923)
Consumenten-alternatief voor de professionele 35 mm film.


Dubbel 8 (Kodak, 1932)
Ook bekend als Standaard 8. De compacte opvolger van de 16 mm film.


Super 8 (Kodak, 1965) en Single 8 (Fuji, 1965)
De Single-8 film (zoals de Fujichrome R25N of RT200N) is iets dunner dan de Super-8 (zoals de Kodachrome 40 KMA464P), maar verder zijn deze films gelijk.
De perforatie van deze films is iets anders dan die van de Dubbel 8 films.

Video

Het meest bekende videosysteem is de VHS-band, van JVC (Victor Company of Japan). Maar ook Sony (Japan), Matsushita (Japan, beter bekend als Panasonic) en Philips (Nederland) hebben veel invloed gehad op de markt van video. Naast VHS zijn er nog vele andere systemen geweest. Wij noemen er enkele:


VT, Video Tape (Akai, eind jaren 1960)

De video tape is de voorloper van de bekende video cassette. Bekend als o.a. de VTS-100, VTS-110 en VTS-120 (zwart/wit) en VT-150 (kleur).
De VTS-110 set bestond bijvoorbeeld uit een VT-110 (tape recorder), VA-110 (adapter), VM-110 (monitor) en VC-110 (camera).


VCR (Philips, eind jaren 1970)

Het eerste videosysteem voor consumenten. Video Cassette Recorder. Consumentenversie van bijvoorbeeld de professionele Ampex. Deze voorganger van het Video 2000 systeem is heel betrouwbaar en de kwaliteit is vaak goed. VCR heeft de VCR-1500 en VCR-1700 als sub-systemen. Te herkennen aan de volgende banden (tapes): LVC30 + 5 (16 minuten), LVC60 + 10 (33 minuten), LVC90 + 10 (50 minuten), LVC120 + 10 (60 minuten), LVC150 (70 minuten) en LVC180 (180 minuten long play). Players zijn bijvoorbeeld de VCR N1502 en VCR N1700.

U-matic (Sony, jaren 1970)

Opvolger van de VCR en voorloper van de VHS, V2000 en Betamax. Compatible met het BVU (Broadcast Video U-matic) formaat.



VHS (JVC, sinds eind jaren 1970 tot heden)

Het meest bekenden systeem, wat bijna iedereen in huis heeft of heeft gehad. Een "gewone" videoband. VHS staat voor Video Home System. Deze banden worden opgenomen met een "videorecorder", ofwel de VCR, Video Cassette Recorder. Concurrenten zijn de Betamax van Sony en Video 2000 van Philips.
De kleine variant, VHS-C of VHS-compact, werd gebruikt in videocamera's. Daarnaast is er een verbeterde uitvoering, de SVHS of Super-VHS.


Beta (Sony, jaren 1980)

Betamax (consumentenversie), Betacam (professioneel), Betacam SP (1986, Superior Performance).
Herkenbaar aan de banden L125 (30 minuten), L250 (65 minuten), L500 (130 minuten) en L750 (195 minuten)


Video 2000 (Philips, jaren 1980)

Ook bekend als V2000 en VCC (Video Compact Cassette). Net als Betamax de (duurdere, maar betere) concurrent van de VHS. Helaas loopt de kwaliteit wel snel terug.
Herkenbaar aan de banden VCC120 (2 x 60 minuten), VCC240 (2 x 120 minuten), VCC360 (2 x 180 minuten) en VCC480 (2 x 240 minuten).


8 mm video (Kodak, 1985 tot heden)

8 mm video is er in drie uitvoeringen: het analoge Video8, het digitale Digital8 en Hi8 wat zowel analoog als digitaal is.



MiniDV (Sony, JVC en Panasonic, 1995 tot heden)


DVD (o.a. Sony, JVC en Panasonic, 1997 tot heden)


High Definition (HD)

HD (High Definition) en HDTV (High Definition Television) zijn voor de meeste mensen nieuwe begrippen, maar dit systeem is eind jaren 1990 al door Sony ontwikkeld, om de Betacam op te volgen (als HDCAM). Panasonic heeft dit idee verder ontwikkeld tot de DVCPRO HD standaard.